Transcriptie:
Nu gaan we de samplestudio in. Dit is de plek waar het échte werk begint. Samplen is zoeken – naar bindingen, structuren, vormen. Heen en weer tussen computer en machine, totdat het klopt. Zie je de vleeskleurige stalen links van het grote scherm hangen? Die zijn van Elmo Mistiaen. Noortje van den Elzen, verantwoordelijk voor het onderzoeksprogramma in het TextielLab, neemt je even mee.
Je ziet in de stalen die we hier op hebben genomen in de sample studio, dat ze allemaal iets heel vlezigs, dierlijks hebben. Je ziet een soort huidplooien, uitstulpingen. Je ziet pockets, gaten waar je ook weer iets in kan stoppen om het op te vullen. Ook in kleurgebruik zijn ze heel menselijk, natuurlijk door het hele zachte kleurverloop. Ja, dat maakt ze echt heel bijzonder.”
Elmo Mistiaen gebruikte AI-ontwerpen als uitgangspunt voor zijn werk. Die digitale patronen moesten worden vertaald naar textiel. En daar zat de uitdaging: wat digitaal werkt, werkt niet altijd op de breimachine. Hoe ging dat bij Elmo, die qua digitale mogelijkheden natuurlijk de grenzen opzocht?
“De grote verrassing was dat de eerste stalen uit de machine kwamen en dat we echt dachten OMG dit is gewoon 1 op 1. Dit is gewoon precies wat we zien op beeld, komt nu ook uit de machine.”
“En dan was er daarna nog een interessantere stap, waardoor we eigenlijk van die samples, die fotografeerde ik dan weer, en stak ik eigenlijk terug in de AI-tool. Waardoor we dan eigenlijk weer van de echte werkelijke samples, van echte gebreeen materiaal, kon je eigenlijk hele interessante vormen laten uitgroeien met de AI.”
Waar Elmo’s aanpak heel digitaal gedreven is, werkt Otobong zeer intuïtief. Ze experimenteert aan de weefmachine met kleuren en structuren.
“Terwijl ik met de meesterwevers werk, pas ik mijn ontwerp ook aan op basis van wat ik zie. Tijdens het experimenteren op de machine zie je de fouten die eruit voortkomen. En van die fouten leer je. En sommige van die fouten blijken eigenlijk oplossingen voor het probleem te zijn.”
Rechts van het scherm hangt een staal van haar werk Unearthed - Sunlight. Als je ernaartoe loopt en heel dichtbij gaat staan, kun je goed zien hoe knap dit gemaakt is. Kijk maar eens van de zijkant, dan zie je al die verschillende lagen. Je mag het zelfs even aanraken als je wilt.
Je ziet een heel rijke staal, heel rijk in kleur, rijk in bindingen, rijk in structuren. Wat heel bijzonder is, is dat er vier lagen zitten in deze staal, waardoor je echt een hele mooie diepte krijgt in het werk.
Twee kunstenaars, ieder een andere werkwijze. Maar allebei met hetzelfde doel: hun visie omzetten in textiel. Hoe deze samples uiteindelijk leidden tot de eerste échte proeven van hun werken? Dat hoor je in de volgende aflevering. Als je de sample studio uitgaat en direct links langs de garens loopt, kom je het bordje met de QR-code vanzelf tegen.
English transcription:
Welcome to the Sample Studio. This is where the real work begins.
Sampling means searching: for weaves, structures and forms. It means moving back and forth between computer and machine until everything is just right.
Look to the left of the large screen. The flesh-coloured samples hanging there are by Elmo Mistiaen.
Noortje van den Elzen, who leads the TextielLab’s research programme, explains.
“They appear very fleshy, animalistic. You can see skin folds, bulges, pockets and holes waiting to be filled. The soft gradient makes the colours appear human too. That’s what makes them special.”
Elmo began with AI-generated designs, which were then translated into knitted textiles. This presented a challenge, because digital patterns do not always translate into knits.
What was that like for Elmo, who naturally pushed the digital boundaries?
“The big surprise was when the first samples were produced. It was one on one. Exactly what we saw on screen was now coming off the machine as well.”
“The next step was even more interesting. I photographed the knitted samples and fed them back into the AI tool. That allowed us to develop interesting new shapes using real textile input.”
Where Elmo’s approach is digitally driven, Otobong Nkanga’s process is intuitive and experimental.
“While working with the master weavers, I'm also changing my design according to the things I'm seeing. While experimenting on the machine, you're seeing the mistakes that come out. And from those mistakes, you learn. And some of those mistakes are actually solutions to the problem.”
To the right of the screen hangs a sample of her work, called Unearthed – Sunlight. Step closer to see how cleverly it is made. Then look from the side to see the different layers. You can even touch it.
What you’re looking at is a very rich sample: rich in colour, rich in weaves, rich in textures. What’s really special is that the sample has four layers, which gives the work a truly beautiful depth.
Two artists with two working methods but one shared goal: turning their vision into textiles.
How did these samples lead to full-scale tests? Find out in the next episode.
Leave the Sample Studio, turn left past the yarns, and you will see the sign with the next QR code.
