Transcriptie:
Je staat nu bij de spoelmachine, hier begint het productieproces. Maar hoe kom je als kunstenaar of ontwerper eigenlijk bij het Lab terecht? Deze aflevering volgt twee kunstenaars die hier ieder op hun eigen manier belandden. Eerst digitaal ontwerper Elmo Mistiaen. Hij werd uitgenodigd om voor de tentoonstelling Shape van het TextielMuseum een werk te maken op een breimachine. Maar toen de uitnodiging kwam, twijfelde hij. Want waarom zou een digitaal ontwerper gaan breien?
De meeste digitale werken die ik maak, gingen meestal over... Heel organische, vreemde, ingewikkelde vormen. En ik had eigenlijk een beetje schrik met het breien. Dat het werk dat ik kon maken, dat dat eigenlijk eerder een soort van kerstmistrui ging zijn. Een soort van simpele vormen. Dat het eigenlijk niet zo interessante texturen, interessante organische vormen konden zijn.
Hij schreef een mail waarin hij bedankte voor de eer:
Hey Noortje,
Ik heb er dit weekend lang over nagedacht en heb toch besloten niet mee te doen aan dit project. Ik heb het nu al zo druk met freelance opdrachten en mijn juwelen en heb schrik dat mijn planning volgend jaar nog drukker kan zijn. Zou ik de rondleiding van deze donderdag nog kunnen annuleren?
Noortje van den Elzen, verantwoordelijk voor het onderzoeksprogramma in het TextielLab, zag iets in Elmo's werk. Iets dat hij zelf nog niet zag.
Mijn reactie was nee, hij wil dit wel. Dus ik ga hem bellen, want we gaan dit wel doen samen. Want dit is echt een kans voor hem en ik denk dat hij het gewoon niet goed begrepen heeft. Dus ik ga hem in ieder geval nog een keer uitleggen om te kijken of hij het echt niet wil. Want dit is gewoon voor beide een hele mooie kans.
En zo begon een gesprek. Over techniek, over mogelijkheden. Waardoor Elmo uiteindelijk toch overtuigd raakte. Otobong Nkanga werkt al sinds 2010 met het TextielLab. Voor een opdracht van het Museum of Modern Art in New York had ze een wandkleed voor ogen. En ze wist dat ze daarvoor bij het TextielLab moest zijn. Vooral het vakmanschap en de toewijding waardeert ze.
“De menselijke touch, de menselijke emoties, het luisteren en de zorg voor het werk behoren tot de allerbelangrijkste dingen. Het gaat dus niet alleen om het werken met de wevers, maar ook om het samenwerken met alle technici en om hoe zij er echt voor zorgen en met zorg bewaken dat jouw ideeën vorm krijgen. En voor mij is dat van cruciaal belang.”
Twee kunstenaars, twee routes. Wat ze precies kwamen maken en hoe het creatieve proces begon? Dat hoor je in de volgende aflevering. Loop hiervoor door naar de Sample Studio, deze vind je achter de weefmachines.
English transcription:
You are now standing at the bobbin machine. This is where production begins.
But how does an artist or designer end up at the TextielLab?
This episode follows two artists who arrived here by very different routes. The first is digital designer Elmo Mistiaen. He was invited to create a knitted work for the museum’s Shape exhibition. But he hesitated, because why would a digital designer knit?
“My digital work usually deals with very organic, strange, complex shapes. I was worried knitting would limit that – that it would turn into something simple, like a Christmas sweater, with no interesting textures or shapes.”
Elmo wrote an email declining the invitation.
Hey Noortje,
I've spent the weekend thinking about your proposal and have decided not to participate in this project. I'm already so busy with freelance projects and my jewellery , and I'm afraid my schedule might be even busier next year. Can I still cancel this Thursday's tour?
But Noortje van den Elzen, who leads the TextielLab’s research programme, saw potential he hadn’t yet seen himself.
“My reaction was: no, he’s definitely interested. I’ll call him. This is an opportunity – for him and for us – I just don’t think he fully understands it. So I’ll explain it to him again to see if he really isn’t interested.”
A conversation followed. About technology. About possibilities. And Elmo was eventually convinced.
Otobong Nkanga’s path was very different. She has been working with the TextielLab since 2010. When she wanted to create a tapestry for the Museum of Modern Art in New York, she knew exactly where to go.
“The human touch, the human emotions, the listening, the care to the work is one of the most crucial things. So not only working with the weavers but also working with all the technicians and how they really make sure and take care that your ideas become form. And for me, that is extremely crucial.”
Two artists. Two paths.
What did they come to make, and how did the creative process begin?
Find out in the next episode. Follow the signs to the Sample Studio, behind the looms.
