Audiofragmenten

Luister naar het verhaal van Raymon Baars, voormalig gastteam

Rode draden

Heb je de tentoonstelling Rode draden bezocht of ben je van plan de tentoonstelling te bezoeken? Hier luister en lees je (alvast) alle audiofragmenten die in de tentoonstelling aan bod komen.

Raymond Baars
Oud collega, voormalig gastteam
Werk: 06244, Gordijnstof ‘Jelke’huisvrouwtjes
Kunstenaar: Fiep Westendorp

'Dit werk herinnert me aan een tijd waarin van meisjes automatisch verwacht werd dat ze huisvrouw zouden worden - iets wat nu niet meer vanzelfsprekend is. Het heeft voor mij als historicus waarde, omdat het toont hoe normen veranderen door de tijd.'

transcriptie onder afbeelding

Photo-Josefina Eikenaar TextielMuseum-2020-009-015.jpg

Ik ben Raymon Baars en ik geef hier rondleidingen in het museum. Ik heb het stuk niet gekozen omdat het het mooiste is wat ik zag. Enerzijds natuurlijk vond ik het wel geinig dat het de stijl was uit mijn jeugd. Vroeger, kan ik me nog goed herinneren, dat mijn moeder me dan uit Jip en Janneke voorlas. Ik vond het heel erg leuk dat dit van de Illustrator daarvan was. Maar het deed wel iets meer met me dan dat. Ik vind hem heel erg leuk omdat hij eigenlijk niet meer kan nu. Omdat er eigenlijk allemaal huisvrouwtjes op staan. Een gordijnstof die misschien in een meisjeskamer zou hebben gehangen. Dan ook een beetje met de verwachting dat er als jong meisje automatisch van je verwacht wordt dat je een huisvrouw wordt. En die verwachting is er tegenwoordig niet meer echt. Gedachten over wat je later zou worden die zijn compleet omgedraaid. Ik denk dat als IKEA dit zou maken met het idee van leuk voor de meisjeskamerdat daar dan wel bezwaar tegen komt. Misschien verontwaardiging, laat ik het zo maar zeggen. Ik zou die verontwaardiging dan wel snappen. Ik ben eigenlijk een beetje fan van voorwerpen die in deze tijd niet meer kunnen. Daar ben ik best wel fan van, dat vind ik mooi. Omdat ze nu niet meer kunnen en een beetje in shock value hebben vind ik dat wel leuk. Want dan zie je een beetje hoe mensen in die tijd dachten. Ik heb al een tijdje een vriendin, 6 jaar, en wij verdelen echt de huistaken. Ik kook altijd, want ik vind koken ook lekker, en zij doet bijvoorbeeld het wassen. Alleen ik stoor mezelf sneller aan rommel, dus ik denk persoonlijk dat ik meer doe. Maar dat is puur omdat ik me er gewoon sneller aan stoor dan zij. 

English

'This work reminds me of a time when girls were automatically expected to becomehousewives - something that is no longerexpectedtoday. As an historian it is valuable to me because it showsan attitudefromthe pastthatisno longerenforcedon everyone.'

I'm Raymon Baars and I give guided tours of the museum. I didn’t choose this work because it is the most beautiful thing I’d seen. On the one hand, I thought it was fun that it was in a style that evoked my childhood. I can still remember my mother reading to me from ‘Jip and Janneke’. I really like that this work is made by the same Illustrator as the books my mother read to me. But it also meant a little more to me than that. I really like it because the images of the housewives on it, are actually no longer socially accepted. It’s supposed to be a fabric for curtains that might have hung in a girls room. I guess they were made with the idea that as a young girl you’re automatically expected to become a housewife. And that expectation no longer exists today. Thoughts about what you will or want to become later are completely reversed. I think that if IKEA would make this with the idea of it being ​​"fun for the girls' room" there would be objections or better put, outrage. I would understand that outrage. I’m actually a fan of objects that no longer hold within this time. I'm quite a fan of that. Since they’re no longer approved and have a bit of shock value, it’s something I find interesting. You can see how people thought at the time. I’ve had a girlfriend for a while now, for 6 years, and we divide the house tasks. I always cook, I enjoy cooking a lot, and my girlfriend does the washing, for example. Only I bother myself more quickly, so I personally think I do more. But that's purely because I get bothered faster than she does.