Audiofragmenten

Luister naar het verhaal van Margot van Loon, vrijwilliger in de TextielShop

Rode draden

Heb je de tentoonstelling Rode draden bezocht of ben je van plan de tentoonstelling te bezoeken? Hier luister en lees je (alvast) alle audiofragmenten die in de tentoonstelling aan bod komen.

Margot van Loon
Vrijwilliger in de TextielShop  

Werk: BK0860, Halssieraad 'Rood' uit serie: 'Weefsels',
Kunstenaar: Willemijn Greef
 

‘Dit werk raakt me, omdat het verhalen vertelt - over Zeeland, verlies en oorlog - verhalen die niet altijd luid verteld worden, maar die in de zwaarte van een ketting of kleur zichtbaar worden.’ 

Transcriptie onder afbeelding

Photo Josefina Eikenaar TextielMuseum-2020-009-064.jpg

Ik ben Margot, ik ben vrijwilliger in de shop. Volgens mij al een jaar of vijf, zes. Misschien langer, ik weet het niet. Ik zie kleur. Ik zie formaat. En ik zie veelheid. De Zeeuwse klederdrachten, vaak hadden die dames een bloedkoralen ketting met gouden slot om. En Willemijn de Greef is Zeeuwse van oorsprong dus die haalt heel veel inspiratie uit haar Zeeuwse wortels. Zo vertaal ik dit hè. Dit is haar interpretatie van wat zij heeft gezien in haar Zeeuwse jeugd. Als je netten maakt, visnetten, dan zitten er ook van die grote verdikkingen in en die zitten hier ook in. En de kleur is de kleur van de bloedkoralen en misschien ook, maar dat is dat verzin ik erbij, vissers die hun leven laten op zee. En dat dat ook een kleur is die daarin een rol kan spelen. De kleur van verdrietig en bloed. Het is een ketting, in principe. Maar omdat hij natuurlijk zo zwaar is en zo groot, is het niet draagbaar. En dat is misschien ook haar idee. Om hem zo uit te vergroten dat dat ook de zwaarte van de verhalen van vissers en van Zeeland, van de watersnood aangeeft. Zou zomaar kunnen. Dat zie ik dan allemaal. In de zwaarte van verhalen die daarover te vertellen zijn, over dat Zeeland. Als je in een geschiedenis geboren bent en leeft waar veel verhalen over verlies spelen, dan kan ik me voorstellen dat je dat meer meeneemt, dan wanneer je opgegroeid bent in een omgeving waarin dat minder speelt. Mijn ouders waren jong, die waren begin twintig toen de oorlog begon, en dat heeft hun hele leven op de kop gezet. Want ze moesten de oorlog in, mijn vader moest naar het front. Ze hebben er altijd heel weinig over verteld. Nu ik niets meer kan vragen, omdat mijn ouders er niet meer zijn, denk ik oh ja, dat had ik eigenlijk wel willen weten. Hoe ze dat hebben gedaan, hoe ze daar over hebben gedacht, hoe ze hebben geleefd in die tijd. Misschien spreek mij daarom juist dit soort werk wel heel erg aan. Werk dat verhalen vertelt vanuit jouw geschiedenis. 

English

‘This work moves me because it tells stories- about Zeeland, loss and warthatarentalways told aloud. These storiesbecome visible inimmaterial ways likethe weight of a chain or acolour.’ 

I'm Margot and I’m a volunteer at the TextielShopI’ve been working here for five or six years now, maybe longer. In this object I see color. I see size and I see versatility. Women who wore the Zeeland costume, would often also wear a red coral necklace with a golden clasp. The artist Willemijn de Greef is originally from Zeeland, so she gets a lot of inspiration from her roots. A leastthat's how I see it. This is her interpretation of what she’s seen in her Zeeland youth. If you make nets, fishing nets, you might see big bulges in them and those are also incorporated in this necklace. The color is that of blood corals and maybe also, but that's my impression, fishermen who die at sea. That’s also a color that could play a role here. The color of sadness and blood. It's a necklace, basically. But because it’s so heavy and large, it isn’t really wearable. And that might have been her idea. To enlarge it so that it also indicates the gravity that the stories of fishermen and of the Zeeland floods haveThat could be it. I see all of that in this work. In the importance of stories that can be told about Zeeland. If you were born with a history where there are many stories about loss, I can imagine that you take more with you than if you grew up in an environment in which this doesnt play a role. My parents were young, they were in their early twenties when the war started, and that turned their whole lives upside down. Because of the war, my father had to go to the frontlines. They’ve always spoken very little about it. Now that I can't ask them anything anymore, because my parents are no longer here, I think "oh yes, I really wanted to know this or that, How they did it, how they thought about it, how they lived at the time. " Maybe that’s why this type of work really appeals to me. Work that tells stories from your history.