Heb je de tentoonstelling Rode draden bezocht of ben je van plan de tentoonstelling te bezoeken? Hier luister en lees je (alvast) alle audiofragmenten die in de tentoonstelling aan bod komen.
Lisanne Haverkamp
Voormalig HR Business partner
Werk: BK 0812, Drifting by. Kunstenaar: Wilma Kuil
'Het werk voelt voor mij als een moment tussen vrijheid en richting - een meisje dat nog
zweeft in haar jeugd, terwijl ergens al de vraag opkomt wanneer je eigenlijk volwassen wordt.'
Transcriptie onder afbeelding
Mijn naam is Lisanne Haverkamp. Ik ben verantwoordelijk voor personeelszaken voor het TextielMuseum. Op het eerste oog zie ik voornamelijk een meisje in het water en als je wat langer kijkt zie ik ook de bloemen die eromheen zweven en de muur erachter. Maar wat ik het mooiste vind aan het werk is dat er een idee achter zit van de vergankelijkheid van de jeugd. Daarbij heb ik de associatie van ‘wat is jeugd?’. Of tenminste, wanneer eindigt je jeugd? Want het gaat altijd heel snel en je hebt niet in de gaten: wanneer ben je nou jong en wanneer moet je volwassen keuzes gaan maken? Dat zie ik ook in het werk, waarbij het meisje een beetje zweeft in het water en nu nog een beetje vrij lijkt te bewegen. En uiteindelijk ouder wordt en dan waarschijnlijk gewoon gewoon een richting op gaat zwemmen.
Dan kijk ik ook even terug naar mijn eigen jeugd; wanneer was mijn jeugd nou voorbij? Dat is eigenlijk niet een moment dat je zo kunt prikken. Terwijl ik wel denk is dat je, bijvoorbeeld op de middelbare school, keuzes moet gaan maken die best wel volwassen zijn. Zoals dat je moet gaan kiezen wat je voor de rest voor je leven gaat doen. Wat voor werk, welke kant ga je op, welke opleiding kan je volgen? Dat zijn keuzes die eigenlijk niet bij jeugd horen. Ik denk ook dat de keuze die ik toen gemaakt heb, dat die eigenlijk te vroeg kwam. Omdat ik nu echt volledig een andere richting op ben gegaan dan ik toen bedacht had. Ik wist überhaupt niet goed wat ik ging doen, maar dan krijg je een snuffelstage en dat soort zaken. Toen ging ik richting fysiotherapie en uiteindelijk ben ik beland op een opleiding voor toerisme en nu zit ik in een culturele instelling met HRM, dus personeelszaken. Dus dat is echt heel iets anders. Dat zie ik ook in het werk terug; de muur die er nog tussen zit en dat die muur op een gegeven moment op je afkomt. Omdat je die keuze moet gaan maken en je hebt niet de keuze om geen keuze te maken. En je weet eigenlijk pas achteraf waar je terecht gaat komen.
English
'For me, the work feels like the moment between freedom and finding direction - a girl still floating in her youth. The question arises of when you actually become an adult.'
My name is Lisanne Haverkamp and I’m responsible for human resources at the TextielMuseum. At first glance I mainly see a girl in the water but if I look a little longer I also see flowers floating around her and the wall behind. But what I like most about this work is that it speaks about the transience of youth. It prompts me to ask myself "what is youth?". Or at least, when does youth end? Because it happens very fast, you don’t realize it when you’re young and have to make adult choices. I also see that in this work, where the girl is floating in the water and seems to move freely. She’ll eventually get older and then will probably just swim away.
I also look back on my own youth; when was my own childhood over? That’s not a moment that you can actually pinpoint. But I do think, for example in high school, you have to make choices that are quite mature. Like having to choose what you’ll do for the rest of your life. What kind of work, which direction will you take, which education will you follow? These are choices that don’t belong to youth. I also think that the choice I made at the time actually came too early because now I’ve turned in a completely different direction than I had imagined. I didn't really know what I was going to do at all. I started studying physiotherapy, ended up at a school for tourism and now I work at a cultural institution in HRM which is human resources. So that's really something different. I also see that reflected in the work; the wall that is between you and the rest of the world that will close in on you at some point. You have to decide, you don't have the option to not make a choice.
